سمیه موسی نژاد

روزهای حنایی _ ۱۲۸

بدون دیدگاه

- حانیه خانم بشدت بابایه، وقتی پدرش از سرکار میاد اگر در لحظه اول اون بغل کرد خب فبها در غیر اینصورت لوسی خانم(لقبی که به حانیه داده ایم) گریه های لوسی را سر می دهد حتی خانمی سرش را میاره پایین و گریه می کنه اگه در این لحظه باباش بهش اهمیت داد خب گریه اش آنقدر سریع قطع میشه که اصلا فکرد نمی کنی تا چند ثانیه پیش در حال گریه بوده، ولی در غیر اینصورت اگه بابا او را بغل نکند چنان گریه هایی سر می دهد که فکر می کنی اتفاقی برایش پیش اومده، همین بابایی بودنش باعث شده با خیال راحت اون پیش همسرم بذارم و به کارهایم برسم.

- اگه جایی از بدن حانیه ضربه بخوره زمانی می فهمم درد داشته وجایش کبود میشه که حانیه خانم از ته دل گریه بکنه در غیر اینصورت اصلا گریه نمی کنه فقط با اون لبای خوشگلش جای ضربه را می گیره و می گه:اوه اوه

- وقتی به لوسی خانم می گیم، حانیه بوس بده سرشو آنقدر قشنگ میاره جلو که اصلا نمی تونی بوسش نکنی

- شکر خدا ۶ مهر قسمت شد بالاخره با مادرم اینا به مشهد بریم، حانیه خانم اولین سفر مشهدش بود



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


1 × هفت =

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>