سمیه موسی نژاد

روزهای حنایی – 53

بدون دیدگاه

عسل بانو اگر در مکانی روی یک صندلی نشست تا آخر باید روی آن بشیند حتی اگر از روی آن بلند شد و شروع کرد به بازی کردن باز کسی حق ندارد که سر جایش بشیند، ابتدا با ملایمت می گوید جای من بود بعد اگر طرف حرفش را گوش نداد داد و فریاد می کند که جای من است طرف خجالت زده از آنجا بلند می شود طوری که به روی خودش نمی آورد و می گوید خب راست می گه جای خودشه



پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


سه − = 2