سمیه موسی نژاد

روزهای حنایی -151

بدون دیدگاه

10 سال پیش در چنین شبی به کریم اهل بیت توکل کردم و عنایت ایشان بود که الان حنانه خانم در کنارمان زندگی می کند و به جمع روزه داران اضافه شده است، یا کریم اهل بیت ما را و اولاد ما را دعا کن.

در افطار و سحر ذهنم کاملاً درگیر حنانه است(البته “حنانه بخور، چرا نمی خوری”این شبها جمله ی ثابتی است که می گویم) که مواد مغذی به بدنش برسد، عجیب است این مادری، با سیر شدن شکم فرزندانش انگار معده او نیز سیر می شود.

 



پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


5 + = سیزده