سمیه موسی نژاد

روزهای حنایی – 153

بدون دیدگاه

– با حانیه خانم در مورد اینکه حلوا متعلق به خودش است یا نه، بحث می کردم ،آخر بحث که حانیه متقاعد شد، به جای اینکه بگوید: مامان اشتباه کردم ، گفت: مامان غلط کردم

– یک روز بعد از ظهر که قصد بیرون رفتن را داشتم، حانیه شروع کرد به بهانه گرفتن که من می خواهم بغل مامان بخوابم ،من نیز او را به پدرش منتقل کردم، اما حانیه گفت:” بابا بو شکلات می دهد ولی مامان بو گلابی می ده: از دیدگاه حانیه کسی که خیلی خوب باشه بوی گلابی می دهد.

– سر میز غذاخوری نشسته بودیم و در حال خوردن نسکافه بودیم که حانیه خانم یکهو رو به من گفت: مامان مثلا اینجا کافر است (منظورش کافه بود) وای خدا حالا کی بتونه جلوی خندشو بگیره

– همیشه این عبارت سلام خانم خوشگله را برای حانیه به کار می برم، یک روز که در حال بازی کردن با خودش بود رو به پدرش کرد و باز ناز و عشوه گفت:بابا بگو سلام خانم خوشگله

– سر سفره نشسته بودیم حنانه سوالی را با کلمه ی”چرا” از من پرسید، قبل از اینکه من جواب بدهم، حانیه که با دست به من تکیه داده بود و ظاهراً خسته بود گفت:چون چسبیده به لا(چون چه چسبیده به را)  انفجار خنده ی جمع تازه مرا متوجه حرف حانیه کرد.

IMG_2097

 حانیه در حال گل به حنانه



پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


5 × پنج =